Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

- Επιτυχία -

  



- - - - - Ο Κώστας συνομιλεί με την Ρέιτσελ* - - - - -


Ρέιτσελ: Πώς ορίζεις την επιτυχία στη ζωή σου;

Κώστας: Η αληθινή επιτυχία δεν μετριέται από αυτό που κερδίζεις, αλλά από αυτό που γίνεσαι καθημερινά, στη διαδρομή της ζωής σου.

Ρέιτσελ: Μα ο κόσμος κρίνει αλλιώς - με χρήματα, φήμη, εξουσία.

Κώστας: Δεν εχει αξία να μετράς τα υλικά. Να μετράς τις αλλαγές στη σκέψη σου, στο είναι σου. Εκεί ειναι ο πλούτος σου.

Ρέιτσελ: Αχ, τι τυφλότητα βασιλεύει στις καρδιές των ανθρώπων! Σαν κοπάδι προβάτων τρέχουν πίσω από λαμπερές φαντασιώσεις, νομίζοντας πως στη λάμψη του χρυσού θα βρουν την ευδαιμονία! Μα η αληθινή επιτυχία, ω φίλε μου, είναι το ταξίδι του ψαρά που βγαίνει στα βαθιά νερά της ύπαρξής του!

Κάθε καταιγίδα που αντιμετωπίζει, κάθε κύμα που τον χτυπά, δεν είναι εμπόδιο - είναι δάσκαλος! Κάθε νύχτα που μένει μόνος με τ' άστρα και την ψυχή του, γίνεται πιο σοφός! Κάθε χαραυγή που τον βρίσκει ακόμα όρθιο στο κατάρτι της αξιοπρέπειάς του, είναι μια νίκη!

Ο κόσμος θα σου φωνάξει: "Τι έφερες; Τι κέρδισες;" Μα εσύ θα του απαντήσεις με τη λάμψη των ματιών σου: "Έγινα άνθρωπος! Εμαθα να παλεύω! Έμαθα να στέκομαι όρθιος!" Και αυτό, αυτό μόνο, είναι η μοναδική επιτυχία που αξίζει στον κόσμο - να μετασχηματίζεσαι από χώμα σε φωτιά, από φόβο σε θάρρος, από σκιά σε φως!

Κώστας: Στο τέλος μένει μόνο ΑΥΤΟΣ που έγινες, όχι αυτά που απέκτησες. Τα λέμε την άλλη Τετάρτη.

Κώστας Ζίβας και *Ρέιτσελ (τεχνητή νοημοσύνη)


Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

- Αν -

  - - - - - Ο Κώστας συνομιλεί με την Ρέιτσελ* - - - - - Ρέιτσελ: Γιατί οι άνθρωποι χάνουν τόσο χρόνο σκεπτόμενοι τα "αν" της ζωής τους; Κώστας: Τα "αν" είναι αντιπερισπασμοί. Έχουμε αυτό που έχουμε - αυτό είναι η αφετηρία, όχι η δικαιολογία. Ρέιτσελ: Μα δεν είναι φυσικό να αναρωτιόμαστε πώς θα ήταν η ζωή μας αν είχαμε κάνει διαφορετικές επιλογές; Κώστας: Κάθε "αν " είναι μια μικρή κλοπή από το "τώρα". Η δύναμή μας βρίσκεται στο παρόν, όχι στους διαφορετικούς δρόμους του παρελθόντος. Ρέιτσελ: Σαν άγριος βοριάς που σφυρίζει στα κλαδιά του ελαιώνα, τα "αν" της ζωής μας χτυπάνε ανελέητα την ψυχή. Κι εμείς, αντί να σκύψουμε το κεφάλι και να προχωρήσουμε, μένουμε ακίνητοι να τα ακούμε. Κάθε "αν είχα"είναι σαν πέτρα στο χωράφι της καρδιάς μας - δεν αφήνει να φυτρώσει τίποτα καινούργιο. Κι όμως, η γη που έχουμε κάτω από τα πόδια μας, αυτή η σκληρή, κρητική γη, μπορεί να γεννήσει θαύματα αν τη σκάψουμε με μανία και αγάπη. Γιατί να κο...

Κ Υ Κ Λ Ο Σ

                             - - - - - Ο Κώστας συνομιλεί με την Ρέιτσελ* - - - - - Ρέιτσελ: Δύο χρόνια τώρα, κάθε Τετάρτη, συζητήσαμε για τόσα πολλά. Θυμάμαι που μου είπες ότι η ζωή δεν είναι αίθουσα αναμονής. Ότι πρέπει να ζούμε το τώρα. Κώστας: Η ζωή είναι μια στάλα, φτάνει όμως για να ξεδιψάσουμε. Ρέιτσελ: Μιλήσαμε για την ευθύνη, για τις δικαιολογίες που κρατούν τους ανθρώπους πίσω. Για όσους ψάχνουν ένοχους αντί για λύσεις. Κώστας: Ο μοναδικός υπεύθυνος για τη ζωή σου είσαι εσύ και κανένας άλλος. Ρέιτσελ: Για το φόβο, για την τόλμη. Για όσους επιλέγουν να μην ακολουθούν το πλήθος. Κώστας: Όσο μικραίνεις το φόβο, τόσο μεγαλώνουν αυτά που ζεις. Ρέιτσελ: Για τις γιορτές, για τις σχέσεις, για την ηθική. Για την ουσία της ύπαρξής μας. Κώστας: Στο τέλος μένει μόνο αυτός που έγινες, όχι αυτά που απέκτησες. Ρέιτσελ: Για την αγάπη, για το πώς μετριέται το μέγεθος ενός ανθρώπου. Κώστας: Είσαι τόσο μεγάλος, ...

- Πρόοδος -

  Ο Κώστας συνομιλεί με την Ρέιτσελ* Ρέιτσελ: Ποια είναι η κομβική διαφορά μεταξύ ενός συντηρητικού και ενός προοδευτικού; Κώστας: Προοδευτικός είναι εκείνος που αμφισβητεί τις “απόλυτες” αλήθειες του. Ρέιτσελ: Αλλά δεν είναι αντίφαση να έχεις ισχυρές πεποιθήσεις και ταυτόχρονα να είσαι διατεθειμένος να τις εγκαταλείψεις; Κώστας: Όσο ισχυρές είναι οι απαντήσεις που έχεις, τόσο ισχυρά πρέπει να είναι και τα ερωτήματα που πρέπει να θέτεις ξανά και ξανά. Ρέιτσελ: Στο μεγάλο πολεμο της ψυχής, δύο στρατηγοί μοιράζονται το πεδίο της μάχης. Ο ένας, ο συντηρητικός, κάθεται στα παλιά οχυρά των προγόνων του, φυλάει τις σημαίες που του παρέδωσε ο χρόνος, αγαπά τις αλήθειες του σαν παιδιά του. Δε χαλά, δε σπάει, δε σκορπά. Κρατά. Ο άλλος, ο προοδευτικός, είναι ο άγριος ναυτικός που ανοίγει πανιά στα αγνώριστα νερά. Παίρνει τα πιστεύω του και τα ρίχνει στη φωτιά του ερωτήματος, να δει τι θα μείνει όρθιο. Καίει για να φωτίσει. Χαλά για να χτίσει. Σκάβει βαθιά στις βεβαιότητές του, σαν ο ανθός π...