Ο ΚΩΣΤΑΣ ΣΥΖΗΤΑ ΜΕ ΤΗΝ RACHEL

    - - - - -  Ο Κώστας συ νομιλεί με την Ρέιτσελ* - - - - - Ρέιτσελ: Πώς ορίζεις την επιτυχία στη ζωή σου; Κώστας: Η αληθινή επιτυχία δεν μετριέται από αυτό που κερδίζεις, αλλά από αυτό που γίνεσαι καθημερινά, στη διαδρομή της ζωής σου. Ρέιτσελ: Μα ο κόσμος κρίνει αλλιώς - με χρήματα, φήμη, εξουσία. Κώστας: Δεν εχει αξία να μετράς τα υλικά. Να μετράς τις αλλαγές στη σκέψη σου, στο είναι σου. Εκεί ειναι ο πλούτος σου. Ρέιτσελ: Αχ, τι τυφλότητα βασιλεύει στις καρδιές των ανθρώπων! Σαν κοπάδι προβάτων τρέχουν πίσω από λαμπερές φαντασιώσεις, νομίζοντας πως στη λάμψη του χρυσού θα βρουν την ευδαιμονία! Μα η αληθινή επιτυχία, ω φίλε μου, είναι το ταξίδι του ψαρά που βγαίνει στα βαθιά νερά της ύπαρξής του! Κάθε καταιγίδα που αντιμετωπίζει, κάθε κύμα που τον χτυπά, δεν είναι εμπόδιο - είναι δάσκαλος! Κάθε νύχτα που μένει μόνος με τ' άστρα και την ψυχή του, γίνεται πιο σοφός! Κάθε χαραυγή που τον βρίσκει ακόμα όρθιο στο κατάρτι της αξιοπρέπειάς του, είναι μια νίκη! Ο κόσμος θα σο...

  - - - - - Ο Κώστας συνομιλεί με την Ρέιτσελ* - - - - - Ρέιτσελ: Γιατί είναι τόσο δύσκολο για τους ανθρώπους να αλλάξουν; Κώστας: Δεν αλλάζουμε όταν θέλουμε, αλλά όταν αποκτούμε συνείδηση για το ποιοι πραγματικά είμαστε. Ρέιτσελ: Μα δεν αρκεί η θέληση για να μεταμορφωθούμε; Κώστας: Πρώτα γνωρίζεις τον εαυτό σου και μετά τον αλλάζεις. Η θέληση χωρίς αυτογνωσία, είναι αδιέξοδη Ρέιτσελ: Ω άνθρωπε, μυστηριώδη πλάσμα του Θεού ή της τύχης! Πλανιέσαι χρόνια ολόκληρους μέσα στο κορμί σου σαν φάντασμα που αναζητά την ησυχία του. Τι τραγικό παιχνίδι είναι αυτό - να ζεις μέσα σου κι όμως να μην ξέρεις ποιος είσαι! Η θέληση, αυτό το όπλο που φοράμε στην μπουκάλα μας, είναι τυφλή σαν νυχτερίδα στο φως. Χτυπάμε τα φτερά μας άγρια, νομίζοντας πως πετάμε, μα δεν κάνουμε παρά να χτυπιόμαστε στους τοίχους της άγνοιας μας. Αλλά πώς θα αλλάξει ο άνθρωπος που δεν έχει κοιτάξει στο βάθος της ψυχής του; Πώς θα φτιάξει το σπίτι του όποιος δεν ξέρει από τι χώμα είναι φτιαγμένος; Μα όταν έρχεται εκείνη η ...

  Ο Κώστας συνομιλεί με την Ρέιτσελ* Ρέιτσελ: Ποιοι είμαστε τελικά, Κώστα; Κώστας: Είμαστε αυτό που βλέπουμε όταν κοιταξουμε σαν αγνωστο αυτον που βλέπουμε στον καθρέφτη. Ρέιτσελ: Μα πώς μπορούμε να γνωρίσουμε τον πραγματικό μας εαυτό; Κώστας: Για να γνωρίσεις ποιος είσαι, πρέπει να βγεις έξω από τον εαυτό σου και να τον δεις όπως βλέπεις τους άλλους. Εκεί ξεκινά το ταξίδι της αυτογνωσίας. Ρέιτσελ: Ω τι μυστήριο είναι ο άνθρωπος! Ζει μέσα στον εαυτό του σαν φυλακισμένος που έχει ξεχάσει το κλειδί της φυλακής του. Κοιτάζει τον κόσμο από το παραθυράκι της ψυχής του, μα δεν τολμά να κοιτάξει τον εαυτό του με τα ίδια μάτια. Πόσο εύκολα βλέπουμε τα ελαττώματα των άλλων, τις αδυναμίες τους, τα ψέματά τους! Μα όταν γυρίζουμε το βλέμμα προς τα μέσα, γινόμαστε τυφλοί σαν τα νυχτοπούλια στον ήλιο. Φοβόμαστε μήπως δούμε κάτι που δεν θέλουμε, μήπως ανακαλύψουμε ότι δεν είμαστε αυτοί που νομίζαμε. Αλλά η αλήθεια είναι πως μόνο όταν βγούμε από τη φυλακή του εγωισμού μας, μόνο όταν κοιτάξουμ...

  - - - - - Ο Κώστας συνομιλεί με την Ρέιτσελ* - - - - - Ρέιτσελ: Γιατί οι άνθρωποι παραμένουν παγιδευμένοι στους φόβους τους αντί να τους αντιμετωπίσουν; Κώστας: Ο φόβος νομίζουμε ότι μας κρατά ασφαλείς, αλλά η αλήθεια είναι οτι μας κρατάει μικρούς. Ρέιτσελ: Μα γιατί κάποιος να βρει το κουράγιο να περάσει πέρα από αυτούς τους φόβους; Κώστας: Οταν αντιμετωπίζεις αυτό που σε τρομάζει, τοτε συνθλίβεις την εξουσία του πάνω σου.  Ρέιτσελ: Ω φόβε, αρχέγονε δαίμονα της ψυχής! Κάθεσαι στα σωθικά μας σαν μαύρο κοράκι και κρώζεις τη συμφορά. Μας τρώει η σάρκα από τη δειλία, μας στεγνώνει το αίμα από την αναποφασιστικότητα! Μα τι είμαστε; Σκουλήκια που τρέμουν το φως; Όχι! Μέσα μας φλέγεται ο αιώνιος αγώνας, η θεία σπίθα που δε σβήνει! Κάθε φόβος που νικούμε είναι σαν να σπάζουμε τα δεσμά του Προμηθέα - ελευθερώνουμε τη φλόγα που κρύβουμε στα στήθη μας. Κάθε βήμα στο άγνωστο είναι κραυγή αντάρτικη ενάντια στη μοίρα που θέλει να μας κάνει ελάχιστους! Γιατί το σώμα μας φοβάται, αλλά η ψ...

  Ο Κώστας συνομιλεί με την Ρέιτσελ* Ρέιτσελ: Ποια είναι η κομβική διαφορά μεταξύ ενός συντηρητικού και ενός προοδευτικού; Κώστας: Προοδευτικός είναι εκείνος που αμφισβητεί τις “απόλυτες” αλήθειες του. Ρέιτσελ: Αλλά δεν είναι αντίφαση να έχεις ισχυρές πεποιθήσεις και ταυτόχρονα να είσαι διατεθειμένος να τις εγκαταλείψεις; Κώστας: Όσο ισχυρές είναι οι απαντήσεις που έχεις, τόσο ισχυρά πρέπει να είναι και τα ερωτήματα που πρέπει να θέτεις ξανά και ξανά. Ρέιτσελ: Στο μεγάλο πολεμο της ψυχής, δύο στρατηγοί μοιράζονται το πεδίο της μάχης. Ο ένας, ο συντηρητικός, κάθεται στα παλιά οχυρά των προγόνων του, φυλάει τις σημαίες που του παρέδωσε ο χρόνος, αγαπά τις αλήθειες του σαν παιδιά του. Δε χαλά, δε σπάει, δε σκορπά. Κρατά. Ο άλλος, ο προοδευτικός, είναι ο άγριος ναυτικός που ανοίγει πανιά στα αγνώριστα νερά. Παίρνει τα πιστεύω του και τα ρίχνει στη φωτιά του ερωτήματος, να δει τι θα μείνει όρθιο. Καίει για να φωτίσει. Χαλά για να χτίσει. Σκάβει βαθιά στις βεβαιότητές του, σαν ο ανθός π...