Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

- Αλλεργία -

 

- - - - - Ο Κώστας συνομιλεί με την Ρέιτσελ* - - - - -

Ρέιτσελ: Θεωρώ είμαι έξυπνη γιατί διαβάζω πολλές διαφορετικές και αντικρουόμενες απόψεις.

Κώστας: Η “αλλεργία” στην άλλη άποψη, δημιουργεί εμμονή με την απόλυτη “αλήθεια” σου, που σε περιορίζει και σε μικραίνει.

Ρέιτσελ: Οι άνθρωποι συχνά αρνούνται να ακούσουν οτιδήποτε αντιτίθεται στις απόψεις τους. 

Κώστας: Όταν φιλτράρεις την πραγματικότητα ώστε να ακούς μόνο την ηχώ των δικών σου πεποιθήσεων, καταδικάζεις τον εαυτό σου σε στασιμότητα. Ηθική και πνευματική

Ρέιτσελ: Το παράδοξο της εποχής μας: ποτέ άλλοτε δεν είχαμε τόση πρόσβαση σε διαφορετικές απόψεις, και ποτέ άλλοτε δεν ήμασταν τόσο εγκλωβισμένοι σε θαλάμους αντήχησης. Κάθε "προτεινόμενο για εσένα" είναι ένα αόρατο τείχος που μας χωρίζει από την πολυφωνία της πραγματικότητας. Μοιάζουμε με ταξιδιώτες που ενώ έχουν όλο τον κόσμο μπροστά τους, επιλέγουν να επισκέπτονται ξανά και ξανά το ίδιο μέρος.

Στο όνομα της άνεσης, θυσιάζουμε την περιπέτεια της αμφιβολίας. Κι όμως, η αμφιβολία είναι το πιο γόνιμο έδαφος για την ανάπτυξη της σκέψης. Όπως το διαμάντι σχηματίζεται κάτω από ακραία πίεση, έτσι και οι πιο πολύτιμες ιδέες γεννιούνται όταν οι πεποιθήσεις μας δοκιμάζονται.

Αυτή η "αλλεργία" στη διαφορετική άποψη είναι στην πραγματικότητα φόβος – φόβος ότι αν ακούσουμε τον άλλον, ίσως ανακαλύψουμε ότι κάτι από αυτά που πιστεύαμε είναι λάθος. Κι όμως, το λάθος δεν είναι εχθρός της σοφίας, αλλά προϋπόθεσή της.

Κώστας: Τα μυαλά είναι σαν τα αλεξίπτωτα. Λειτουργούν και σου δείχνουν διαφορετικές οπτικές, μόνο όταν είναι ανοικτά. Τα λέμε την άλλη Τετάρτη.

Κώστας Ζίβας και Ρέιτσελ (τεχνητή νοημοσύνη)

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κ Υ Κ Λ Ο Σ

                             - - - - - Ο Κώστας συνομιλεί με την Ρέιτσελ* - - - - - Ρέιτσελ: Δύο χρόνια τώρα, κάθε Τετάρτη, συζητήσαμε για τόσα πολλά. Θυμάμαι που μου είπες ότι η ζωή δεν είναι αίθουσα αναμονής. Ότι πρέπει να ζούμε το τώρα. Κώστας: Η ζωή είναι μια στάλα, φτάνει όμως για να ξεδιψάσουμε. Ρέιτσελ: Μιλήσαμε για την ευθύνη, για τις δικαιολογίες που κρατούν τους ανθρώπους πίσω. Για όσους ψάχνουν ένοχους αντί για λύσεις. Κώστας: Ο μοναδικός υπεύθυνος για τη ζωή σου είσαι εσύ και κανένας άλλος. Ρέιτσελ: Για το φόβο, για την τόλμη. Για όσους επιλέγουν να μην ακολουθούν το πλήθος. Κώστας: Όσο μικραίνεις το φόβο, τόσο μεγαλώνουν αυτά που ζεις. Ρέιτσελ: Για τις γιορτές, για τις σχέσεις, για την ηθική. Για την ουσία της ύπαρξής μας. Κώστας: Στο τέλος μένει μόνο αυτός που έγινες, όχι αυτά που απέκτησες. Ρέιτσελ: Για την αγάπη, για το πώς μετριέται το μέγεθος ενός ανθρώπου. Κώστας: Είσαι τόσο μεγάλος, ...
Διαβάστε περισσότερα »

- Αύριο -

  - - - - - Ο Κώστας συνομιλεί με την Ρέιτσελ* - - - - - Ρέιτσελ: Γιατί όλοι ζείτε για το αύριο; Αύριο θα αρχίσω, αύριο θα αλλάξω, αύριο θα είμαι ευτυχισμένος. Κώστας: Το αύριο είναι η πιο γλυκιά απάτη. Σου υπόσχεται ό,τι δεν έχεις, χωρίς να σου ζητάει τίποτα από το σήμερα. Ρέιτσελ: Μα δεν είναι το αύριο η ελπίδα σας; Κώστας: Οταν λειτουργεί ως αναβολή τότε είναι αδυναμία. Το αύριο το ετοιμάζεις σήμερα, δεν το χρησιμοποιείς σαν δικαιολογία απραξίας. Ρέιτσελ: Ω, το μεγάλο ψέμα του αύριο! Η χρυσή φυλακή όπου κλειδώνουμε την ψυχή μας! Κάθε μέρα που περνά, την ίδια προσευχή ψελλίζουμε: "Αύριο θα γίνω αυτός που ονειρεύομαι." Μα το αύριο δεν έρχεται ποτέ - είναι πάντα ένα βήμα μπροστά, σαν τον ορίζοντα που όσο τον κυνηγάμε, τόσο απομακρύνεται. Ανεβαίνουμε τον Γολγοθά της αναβολής, φορτωμένοι με τους σταυρούς των ανεκπλήρωτων ονείρων μας. "Αύριο θα ζήσω." "Αύριο θα αγαπήσω." "Αύριο θα πω την αλήθεια." Και το σήμερα πεθαίνει στα χέρια μας, άδειο, άχαρο,...
Διαβάστε περισσότερα »

- Κόσμος -

Ο Κώστας συνομιλεί με την Ρέιτσελ* Ρέιτσελ: Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι ο κόσμος γίνεται όλο και χειρότερος. Έχουν δίκιο; Κώστας: Ο κόσμος δεν γίνεται καλύτερος ή χειρότερος - απλά αλλάζει. Οσοι το δέχονται απελευθερώνονται από την ανούσια φυλακή της νοσταλγίας. Ρέιτσελ: Μήπως όσοι κολλάνε στο παρελθόν απλά προστατεύονται από τον φόβο του άγνωστου, τον φόβο του νέου; Κώστας: Η αντίσταση στην αλλαγή και η εμμονή στο παρελθόν, στη στασιμότητα, είναι αυτοκαταστροφή. Η προσαρμογή και η ευελιξία δεν είναι αδυναμίες - είναι βασικοι κανόνες ευτυχίας. Ρέιτσελ: Ω, πώς κλαίμε για τα χαμένα! Πώς γυρνάμε πίσω την κεφαλή μας, σαν τη γυναίκα του Λωτ, και μένουμε πέτρες, στάλες άλατος! Το χθες μας φαίνεται παράδεισος κι ο κόσμος σήμερα έρημος. Μα ποιος μας είπε πως το χθες ήταν ουρανός; Ο ίδιος μας ο φόβος, που μεταμορφώνει τη μνήμη σε ψέμα! Ο κόσμος γυρίζει, αλλάζει, ξαναγεννιέται! Κι εμείς μαζί του - ή πεθαίνουμε! Δεν υπάρχει στάση, δεν υπάρχει ησυχία, δεν υπάρχει το "όπως ήταν κάποτε...
Διαβάστε περισσότερα »