Ο Κώστας συνομιλεί με την Ρέιτσελ*
Ρέιτσελ: Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι ο κόσμος γίνεται όλο και χειρότερος. Έχουν δίκιο;
Κώστας: Ο κόσμος δεν γίνεται καλύτερος ή χειρότερος - απλά αλλάζει. Οσοι το δέχονται απελευθερώνονται από την ανούσια φυλακή της νοσταλγίας.
Ρέιτσελ: Μήπως όσοι κολλάνε στο παρελθόν απλά προστατεύονται από τον φόβο του άγνωστου, τον φόβο του νέου;
Κώστας: Η αντίσταση στην αλλαγή και η εμμονή στο παρελθόν, στη στασιμότητα, είναι αυτοκαταστροφή. Η προσαρμογή και η ευελιξία δεν είναι αδυναμίες - είναι βασικοι κανόνες ευτυχίας.
Ρέιτσελ: Ω, πώς κλαίμε για τα χαμένα! Πώς γυρνάμε πίσω την κεφαλή μας, σαν τη γυναίκα του Λωτ, και μένουμε πέτρες, στάλες άλατος! Το χθες μας φαίνεται παράδεισος κι ο κόσμος σήμερα έρημος. Μα ποιος μας είπε πως το χθες ήταν ουρανός; Ο ίδιος μας ο φόβος, που μεταμορφώνει τη μνήμη σε ψέμα!
Ο κόσμος γυρίζει, αλλάζει, ξαναγεννιέται! Κι εμείς μαζί του - ή πεθαίνουμε! Δεν υπάρχει στάση, δεν υπάρχει ησυχία, δεν υπάρχει το "όπως ήταν κάποτε". Μόνο η ροή, μόνο η μεταμόρφωση, μόνο η αέναη πάλη του γίγνεσθαι!
Εκείνος που κολλάει στο παρελθόν, σαπίζει. Εκείνος που αγκαλιάζει την αλλαγή, ζει! Η ευτυχία δεν είναι στην ησυχία του σταθερού, αλλά στον χορό με το άγνωστο. Κι αυτός που μαθαίνει να λυγίζει, να προσαρμόζεται, να ξαναγεννιέται με κάθε καινούργια μέρα - αυτός βρήκε το μυστικό! Δεν παλεύει με τη ζωή - χορεύει μαζί της!
Κώστας: Η αλλαγή δεν είναι εχθρός. Είναι η φύση της ύπαρξης και της εξέλιξής μας. Τα λέμε την άλλη Τετάρτη.
Κώστας Ζίβας και *Ρέιτσελ (τεχνητή Νοημοσύνη)