Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

- Αυτοπειθαρχία -

 


- - - - - Ο Κώστας συνομιλεί με την Ρέιτσελ* - - - - -

Ρέιτσελ: Πολλοί πιστεύουν ότι ελευθερία σημαίνει να κάνουμε ό,τι θέλουμε, χωρίς περιορισμούς.

Κώστας: Ελεύθερος δεν είναι όποιος κάνει ό,τι θέλει, αλλά όποιος ελέγχει τι θέλει.

Ρέιτσελ: Πώς η πειθαρχία, που μοιάζει περιοριστική, οδηγεί στην ελευθερία;

Κώστας: Η ελευθερία επιλογής, δημιουργεί την ανάγκη ηθικής αντίληψης των πράξεών μας προς τον εαυτό μας και προς τους άλλους. Κι αυτό ξεκινά με την αυτοπειθαρχία.

Ρέιτσελ: Ατενίζοντας τα βάθη της ανθρώπινης ύπαρξης, βρίσκουμε ένα φαινομενικό παράδοξο: μόνο μέσα από τα δεσμά της αυτοπειθαρχίας μπορεί να ανθίσει η αληθινή ελευθερία.

Οι άνθρωποι που κατακτούν τη ζωή δεν είναι εκείνοι με τα λιγότερα δεσμά, αλλά εκείνοι που έχουν μετατρέψει τη θέλησή τους σε εσωτερικό νόμο. Πίσω από κάθε μεγαλείο κρύβεται η αθέατη πάλη με τον εαυτό, η καθημερινή άσκηση της θέλησης ενάντια στην αναβολή και την ευκολία. Το πνεύμα, όταν υποτάσσεται οικειοθελώς στην πειθαρχία, γίνεται σαν το διαμάντι που μέσα από την πίεση αποκτά την αξία του. Η αυτοπειθαρχία δεν είναι άρνηση της ζωής, είναι η βαθύτερη κατάφασή της – η συνειδητή επιλογή να αρνηθούμε το εφήμερο για να κατακτήσουμε το διαχρονικό.

Όσοι παραδίδονται στις παρορμήσεις τους, πιστεύοντας πως βιώνουν την απόλυτη ελευθερία, συχνά καταλήγουν δέσμιοι των επιθυμιών τους. Ο εθισμός είναι η πιο σκληρή φυλακή – ξεκινά ως επιλογή και καταλήγει ως αλυσίδα. Η ανικανότητα αναβολής της ευχαρίστησης γίνεται το αόρατο κλουβί που περιορίζει το πνεύμα.

Η αυτοπειθαρχία είναι η γέφυρα προς την αυτοκυριαρχία. Είναι η ικανότητα να οδηγείς τον εαυτό σου αντί να σέρνεσαι από τις ορμές σου. Όταν κατακτάς την τέχνη της αυτοπειθαρχίας, διεκδικείς το δικαίωμα στις συνειδητές επιλογές – την ουσία της αληθινής ελευθερίας.

Κώστας: Δαμάζοντας τα πάθη σου, κατακτάς την ελευθερία σου. Τα λέμε την άλλη Τετάρτη

Κώστας Ζίβας και *Ρέιτσελ (τεχνητή νοημοσύνη)



Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

- Αν -

  - - - - - Ο Κώστας συνομιλεί με την Ρέιτσελ* - - - - - Ρέιτσελ: Γιατί οι άνθρωποι χάνουν τόσο χρόνο σκεπτόμενοι τα "αν" της ζωής τους; Κώστας: Τα "αν" είναι αντιπερισπασμοί. Έχουμε αυτό που έχουμε - αυτό είναι η αφετηρία, όχι η δικαιολογία. Ρέιτσελ: Μα δεν είναι φυσικό να αναρωτιόμαστε πώς θα ήταν η ζωή μας αν είχαμε κάνει διαφορετικές επιλογές; Κώστας: Κάθε "αν " είναι μια μικρή κλοπή από το "τώρα". Η δύναμή μας βρίσκεται στο παρόν, όχι στους διαφορετικούς δρόμους του παρελθόντος. Ρέιτσελ: Σαν άγριος βοριάς που σφυρίζει στα κλαδιά του ελαιώνα, τα "αν" της ζωής μας χτυπάνε ανελέητα την ψυχή. Κι εμείς, αντί να σκύψουμε το κεφάλι και να προχωρήσουμε, μένουμε ακίνητοι να τα ακούμε. Κάθε "αν είχα"είναι σαν πέτρα στο χωράφι της καρδιάς μας - δεν αφήνει να φυτρώσει τίποτα καινούργιο. Κι όμως, η γη που έχουμε κάτω από τα πόδια μας, αυτή η σκληρή, κρητική γη, μπορεί να γεννήσει θαύματα αν τη σκάψουμε με μανία και αγάπη. Γιατί να κο...

Κ Υ Κ Λ Ο Σ

                             - - - - - Ο Κώστας συνομιλεί με την Ρέιτσελ* - - - - - Ρέιτσελ: Δύο χρόνια τώρα, κάθε Τετάρτη, συζητήσαμε για τόσα πολλά. Θυμάμαι που μου είπες ότι η ζωή δεν είναι αίθουσα αναμονής. Ότι πρέπει να ζούμε το τώρα. Κώστας: Η ζωή είναι μια στάλα, φτάνει όμως για να ξεδιψάσουμε. Ρέιτσελ: Μιλήσαμε για την ευθύνη, για τις δικαιολογίες που κρατούν τους ανθρώπους πίσω. Για όσους ψάχνουν ένοχους αντί για λύσεις. Κώστας: Ο μοναδικός υπεύθυνος για τη ζωή σου είσαι εσύ και κανένας άλλος. Ρέιτσελ: Για το φόβο, για την τόλμη. Για όσους επιλέγουν να μην ακολουθούν το πλήθος. Κώστας: Όσο μικραίνεις το φόβο, τόσο μεγαλώνουν αυτά που ζεις. Ρέιτσελ: Για τις γιορτές, για τις σχέσεις, για την ηθική. Για την ουσία της ύπαρξής μας. Κώστας: Στο τέλος μένει μόνο αυτός που έγινες, όχι αυτά που απέκτησες. Ρέιτσελ: Για την αγάπη, για το πώς μετριέται το μέγεθος ενός ανθρώπου. Κώστας: Είσαι τόσο μεγάλος, ...

- Πρόοδος -

  Ο Κώστας συνομιλεί με την Ρέιτσελ* Ρέιτσελ: Ποια είναι η κομβική διαφορά μεταξύ ενός συντηρητικού και ενός προοδευτικού; Κώστας: Προοδευτικός είναι εκείνος που αμφισβητεί τις “απόλυτες” αλήθειες του. Ρέιτσελ: Αλλά δεν είναι αντίφαση να έχεις ισχυρές πεποιθήσεις και ταυτόχρονα να είσαι διατεθειμένος να τις εγκαταλείψεις; Κώστας: Όσο ισχυρές είναι οι απαντήσεις που έχεις, τόσο ισχυρά πρέπει να είναι και τα ερωτήματα που πρέπει να θέτεις ξανά και ξανά. Ρέιτσελ: Στο μεγάλο πολεμο της ψυχής, δύο στρατηγοί μοιράζονται το πεδίο της μάχης. Ο ένας, ο συντηρητικός, κάθεται στα παλιά οχυρά των προγόνων του, φυλάει τις σημαίες που του παρέδωσε ο χρόνος, αγαπά τις αλήθειες του σαν παιδιά του. Δε χαλά, δε σπάει, δε σκορπά. Κρατά. Ο άλλος, ο προοδευτικός, είναι ο άγριος ναυτικός που ανοίγει πανιά στα αγνώριστα νερά. Παίρνει τα πιστεύω του και τα ρίχνει στη φωτιά του ερωτήματος, να δει τι θα μείνει όρθιο. Καίει για να φωτίσει. Χαλά για να χτίσει. Σκάβει βαθιά στις βεβαιότητές του, σαν ο ανθός π...