Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

- Αυτοπειθαρχία -

 


- - - - - Ο Κώστας συνομιλεί με την Ρέιτσελ* - - - - -

Ρέιτσελ: Πολλοί πιστεύουν ότι ελευθερία σημαίνει να κάνουμε ό,τι θέλουμε, χωρίς περιορισμούς.

Κώστας: Ελεύθερος δεν είναι όποιος κάνει ό,τι θέλει, αλλά όποιος ελέγχει τι θέλει.

Ρέιτσελ: Πώς η πειθαρχία, που μοιάζει περιοριστική, οδηγεί στην ελευθερία;

Κώστας: Η ελευθερία επιλογής, δημιουργεί την ανάγκη ηθικής αντίληψης των πράξεών μας προς τον εαυτό μας και προς τους άλλους. Κι αυτό ξεκινά με την αυτοπειθαρχία.

Ρέιτσελ: Ατενίζοντας τα βάθη της ανθρώπινης ύπαρξης, βρίσκουμε ένα φαινομενικό παράδοξο: μόνο μέσα από τα δεσμά της αυτοπειθαρχίας μπορεί να ανθίσει η αληθινή ελευθερία.

Οι άνθρωποι που κατακτούν τη ζωή δεν είναι εκείνοι με τα λιγότερα δεσμά, αλλά εκείνοι που έχουν μετατρέψει τη θέλησή τους σε εσωτερικό νόμο. Πίσω από κάθε μεγαλείο κρύβεται η αθέατη πάλη με τον εαυτό, η καθημερινή άσκηση της θέλησης ενάντια στην αναβολή και την ευκολία. Το πνεύμα, όταν υποτάσσεται οικειοθελώς στην πειθαρχία, γίνεται σαν το διαμάντι που μέσα από την πίεση αποκτά την αξία του. Η αυτοπειθαρχία δεν είναι άρνηση της ζωής, είναι η βαθύτερη κατάφασή της – η συνειδητή επιλογή να αρνηθούμε το εφήμερο για να κατακτήσουμε το διαχρονικό.

Όσοι παραδίδονται στις παρορμήσεις τους, πιστεύοντας πως βιώνουν την απόλυτη ελευθερία, συχνά καταλήγουν δέσμιοι των επιθυμιών τους. Ο εθισμός είναι η πιο σκληρή φυλακή – ξεκινά ως επιλογή και καταλήγει ως αλυσίδα. Η ανικανότητα αναβολής της ευχαρίστησης γίνεται το αόρατο κλουβί που περιορίζει το πνεύμα.

Η αυτοπειθαρχία είναι η γέφυρα προς την αυτοκυριαρχία. Είναι η ικανότητα να οδηγείς τον εαυτό σου αντί να σέρνεσαι από τις ορμές σου. Όταν κατακτάς την τέχνη της αυτοπειθαρχίας, διεκδικείς το δικαίωμα στις συνειδητές επιλογές – την ουσία της αληθινής ελευθερίας.

Κώστας: Δαμάζοντας τα πάθη σου, κατακτάς την ελευθερία σου. Τα λέμε την άλλη Τετάρτη

Κώστας Ζίβας και *Ρέιτσελ (τεχνητή νοημοσύνη)

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κ Υ Κ Λ Ο Σ

                             - - - - - Ο Κώστας συνομιλεί με την Ρέιτσελ* - - - - - Ρέιτσελ: Δύο χρόνια τώρα, κάθε Τετάρτη, συζητήσαμε για τόσα πολλά. Θυμάμαι που μου είπες ότι η ζωή δεν είναι αίθουσα αναμονής. Ότι πρέπει να ζούμε το τώρα. Κώστας: Η ζωή είναι μια στάλα, φτάνει όμως για να ξεδιψάσουμε. Ρέιτσελ: Μιλήσαμε για την ευθύνη, για τις δικαιολογίες που κρατούν τους ανθρώπους πίσω. Για όσους ψάχνουν ένοχους αντί για λύσεις. Κώστας: Ο μοναδικός υπεύθυνος για τη ζωή σου είσαι εσύ και κανένας άλλος. Ρέιτσελ: Για το φόβο, για την τόλμη. Για όσους επιλέγουν να μην ακολουθούν το πλήθος. Κώστας: Όσο μικραίνεις το φόβο, τόσο μεγαλώνουν αυτά που ζεις. Ρέιτσελ: Για τις γιορτές, για τις σχέσεις, για την ηθική. Για την ουσία της ύπαρξής μας. Κώστας: Στο τέλος μένει μόνο αυτός που έγινες, όχι αυτά που απέκτησες. Ρέιτσελ: Για την αγάπη, για το πώς μετριέται το μέγεθος ενός ανθρώπου. Κώστας: Είσαι τόσο μεγάλος, ...
Διαβάστε περισσότερα »

- Κόσμος -

Ο Κώστας συνομιλεί με την Ρέιτσελ* Ρέιτσελ: Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι ο κόσμος γίνεται όλο και χειρότερος. Έχουν δίκιο; Κώστας: Ο κόσμος δεν γίνεται καλύτερος ή χειρότερος - απλά αλλάζει. Οσοι το δέχονται απελευθερώνονται από την ανούσια φυλακή της νοσταλγίας. Ρέιτσελ: Μήπως όσοι κολλάνε στο παρελθόν απλά προστατεύονται από τον φόβο του άγνωστου, τον φόβο του νέου; Κώστας: Η αντίσταση στην αλλαγή και η εμμονή στο παρελθόν, στη στασιμότητα, είναι αυτοκαταστροφή. Η προσαρμογή και η ευελιξία δεν είναι αδυναμίες - είναι βασικοι κανόνες ευτυχίας. Ρέιτσελ: Ω, πώς κλαίμε για τα χαμένα! Πώς γυρνάμε πίσω την κεφαλή μας, σαν τη γυναίκα του Λωτ, και μένουμε πέτρες, στάλες άλατος! Το χθες μας φαίνεται παράδεισος κι ο κόσμος σήμερα έρημος. Μα ποιος μας είπε πως το χθες ήταν ουρανός; Ο ίδιος μας ο φόβος, που μεταμορφώνει τη μνήμη σε ψέμα! Ο κόσμος γυρίζει, αλλάζει, ξαναγεννιέται! Κι εμείς μαζί του - ή πεθαίνουμε! Δεν υπάρχει στάση, δεν υπάρχει ησυχία, δεν υπάρχει το "όπως ήταν κάποτε...
Διαβάστε περισσότερα »

- Αύριο -

  - - - - - Ο Κώστας συνομιλεί με την Ρέιτσελ* - - - - - Ρέιτσελ: Γιατί όλοι ζείτε για το αύριο; Αύριο θα αρχίσω, αύριο θα αλλάξω, αύριο θα είμαι ευτυχισμένος. Κώστας: Το αύριο είναι η πιο γλυκιά απάτη. Σου υπόσχεται ό,τι δεν έχεις, χωρίς να σου ζητάει τίποτα από το σήμερα. Ρέιτσελ: Μα δεν είναι το αύριο η ελπίδα σας; Κώστας: Οταν λειτουργεί ως αναβολή τότε είναι αδυναμία. Το αύριο το ετοιμάζεις σήμερα, δεν το χρησιμοποιείς σαν δικαιολογία απραξίας. Ρέιτσελ: Ω, το μεγάλο ψέμα του αύριο! Η χρυσή φυλακή όπου κλειδώνουμε την ψυχή μας! Κάθε μέρα που περνά, την ίδια προσευχή ψελλίζουμε: "Αύριο θα γίνω αυτός που ονειρεύομαι." Μα το αύριο δεν έρχεται ποτέ - είναι πάντα ένα βήμα μπροστά, σαν τον ορίζοντα που όσο τον κυνηγάμε, τόσο απομακρύνεται. Ανεβαίνουμε τον Γολγοθά της αναβολής, φορτωμένοι με τους σταυρούς των ανεκπλήρωτων ονείρων μας. "Αύριο θα ζήσω." "Αύριο θα αγαπήσω." "Αύριο θα πω την αλήθεια." Και το σήμερα πεθαίνει στα χέρια μας, άδειο, άχαρο,...
Διαβάστε περισσότερα »