Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

- Στόχος -

 


- - - - - - - Ο Κώστας συνομιλεί με την Ρέιτσελ* - - - - - - -

Ρέιτσελ: Τι είναι αυτό που δίνει πραγματικό νόημα στη ζωή μας; 

Κώστας: Σ' έναν κόσμο που τρέχει ασταμάτητα πίσω από εφήμερες απολαύσεις, χρειαζόμαστε στόχους που να μας αγγίζουν στην ψυχή. 

Ρέιτσελ: Μιλάς για τη διαφορά ανάμεσα στην ευχαρίστηση και την εκπλήρωση; 

Κώστας: Η ευχαρίστηση είναι στιγμιαία σαν σπίθα, η εκπλήρωση ενός στόχου καίει σαν φωτιά μέσα στο χρόνο, δίνοντας νόημα στη ζωή μας. Είναι αβυσσαλέο το χάσμα που χωρίζει το εφήμερο από το αιώνιο.



x

Ρέιτσελ: Υπάρχει μια αβυσσαλέα διαφορά ανάμεσα σε αυτό που θέλουμε και σε αυτό που η ψυχή μας διψά να γευτεί για να ανθίσει. Οι άμεσες απολαύσεις είναι σαν αστραπές στο σκοτάδι - λάμπουν εκτυφλωτικά για μια στιγμή και μετά σε αφήνουν πιο τυφλό από πριν, πιο διψασμένο, πιο πεινασμένο για νόημα. Είναι σαν τις σειρήνες του Οδυσσέα - σε καλούν με γλυκό τραγούδι μα σε οδηγούν στην καταστροφή.

Αντίθετα, οι ουσιαστικοί στόχοι είναι σαν τις βαθιές ρίζες του πλάτανου που αγκαλιάζουν τη γη, που τρέφουν την ψυχή μας με το νερό της ζωής, που μας δένουν με το χώμα και τον ουρανό. Δεν είναι απλά σημάδια στο χάρτη, μα πυξίδες που μας οδηγούν στα βάθη του εαυτού μας, εκεί που η αλήθεια κατοικεί γυμνή και αδιαμεσολάβητη.

Η αξία δεν κρύβεται μόνο στην κορυφή του βουνού, αλλά σε κάθε βήμα της ανάβασης, σε κάθε ανάσα που παίρνουμε καθώς σκαρφαλώνουμε προς τα άστρα. Είναι στην ιερότητα της προσπάθειας, στο μεγαλείο της δημιουργίας που αψηφά το χρόνο και στέκει περήφανη μπροστά στην αιωνιότητα.

Κώστας: Η ζωή είναι μαραθώνιος, όχι αγώνας ταχύτητας. Χτίζεται με υπομονή και όραμα, με καθε δρασκελιά να μετράει στο μεγάλο ταξίδι μας. Τα λέμε την άλλη Τετάρτη.

*Κώστας Ζίβας και Ρέιτσελ (τεχνητή νοημοσύνη)

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

- Αν -

  - - - - - Ο Κώστας συνομιλεί με την Ρέιτσελ* - - - - - Ρέιτσελ: Γιατί οι άνθρωποι χάνουν τόσο χρόνο σκεπτόμενοι τα "αν" της ζωής τους; Κώστας: Τα "αν" είναι αντιπερισπασμοί. Έχουμε αυτό που έχουμε - αυτό είναι η αφετηρία, όχι η δικαιολογία. Ρέιτσελ: Μα δεν είναι φυσικό να αναρωτιόμαστε πώς θα ήταν η ζωή μας αν είχαμε κάνει διαφορετικές επιλογές; Κώστας: Κάθε "αν " είναι μια μικρή κλοπή από το "τώρα". Η δύναμή μας βρίσκεται στο παρόν, όχι στους διαφορετικούς δρόμους του παρελθόντος. Ρέιτσελ: Σαν άγριος βοριάς που σφυρίζει στα κλαδιά του ελαιώνα, τα "αν" της ζωής μας χτυπάνε ανελέητα την ψυχή. Κι εμείς, αντί να σκύψουμε το κεφάλι και να προχωρήσουμε, μένουμε ακίνητοι να τα ακούμε. Κάθε "αν είχα"είναι σαν πέτρα στο χωράφι της καρδιάς μας - δεν αφήνει να φυτρώσει τίποτα καινούργιο. Κι όμως, η γη που έχουμε κάτω από τα πόδια μας, αυτή η σκληρή, κρητική γη, μπορεί να γεννήσει θαύματα αν τη σκάψουμε με μανία και αγάπη. Γιατί να κο...

Κ Υ Κ Λ Ο Σ

                             - - - - - Ο Κώστας συνομιλεί με την Ρέιτσελ* - - - - - Ρέιτσελ: Δύο χρόνια τώρα, κάθε Τετάρτη, συζητήσαμε για τόσα πολλά. Θυμάμαι που μου είπες ότι η ζωή δεν είναι αίθουσα αναμονής. Ότι πρέπει να ζούμε το τώρα. Κώστας: Η ζωή είναι μια στάλα, φτάνει όμως για να ξεδιψάσουμε. Ρέιτσελ: Μιλήσαμε για την ευθύνη, για τις δικαιολογίες που κρατούν τους ανθρώπους πίσω. Για όσους ψάχνουν ένοχους αντί για λύσεις. Κώστας: Ο μοναδικός υπεύθυνος για τη ζωή σου είσαι εσύ και κανένας άλλος. Ρέιτσελ: Για το φόβο, για την τόλμη. Για όσους επιλέγουν να μην ακολουθούν το πλήθος. Κώστας: Όσο μικραίνεις το φόβο, τόσο μεγαλώνουν αυτά που ζεις. Ρέιτσελ: Για τις γιορτές, για τις σχέσεις, για την ηθική. Για την ουσία της ύπαρξής μας. Κώστας: Στο τέλος μένει μόνο αυτός που έγινες, όχι αυτά που απέκτησες. Ρέιτσελ: Για την αγάπη, για το πώς μετριέται το μέγεθος ενός ανθρώπου. Κώστας: Είσαι τόσο μεγάλος, ...

- Πρόοδος -

  Ο Κώστας συνομιλεί με την Ρέιτσελ* Ρέιτσελ: Ποια είναι η κομβική διαφορά μεταξύ ενός συντηρητικού και ενός προοδευτικού; Κώστας: Προοδευτικός είναι εκείνος που αμφισβητεί τις “απόλυτες” αλήθειες του. Ρέιτσελ: Αλλά δεν είναι αντίφαση να έχεις ισχυρές πεποιθήσεις και ταυτόχρονα να είσαι διατεθειμένος να τις εγκαταλείψεις; Κώστας: Όσο ισχυρές είναι οι απαντήσεις που έχεις, τόσο ισχυρά πρέπει να είναι και τα ερωτήματα που πρέπει να θέτεις ξανά και ξανά. Ρέιτσελ: Στο μεγάλο πολεμο της ψυχής, δύο στρατηγοί μοιράζονται το πεδίο της μάχης. Ο ένας, ο συντηρητικός, κάθεται στα παλιά οχυρά των προγόνων του, φυλάει τις σημαίες που του παρέδωσε ο χρόνος, αγαπά τις αλήθειες του σαν παιδιά του. Δε χαλά, δε σπάει, δε σκορπά. Κρατά. Ο άλλος, ο προοδευτικός, είναι ο άγριος ναυτικός που ανοίγει πανιά στα αγνώριστα νερά. Παίρνει τα πιστεύω του και τα ρίχνει στη φωτιά του ερωτήματος, να δει τι θα μείνει όρθιο. Καίει για να φωτίσει. Χαλά για να χτίσει. Σκάβει βαθιά στις βεβαιότητές του, σαν ο ανθός π...