- - - - - Ο Κώστας συνομιλεί με την Ρέιτσελ* - - - - -
Ρέιτσελ: Γιατί κάποιοι άνθρωποι δεν χορταίνουν ποτέ; Έχουν ένα, θέλουν δύο. Έχουν δέκα, ονειρεύονται εκατό.
Κώστας: Το μόνιμο αγχος για περισσότερα, δεν ειναι πείνα, είναι ασθένεια. Η απληστία σου γεμίζει τα χέρια και αδειάζει την καρδιά σου.
Ρέιτσελ: Τι κυνηγά πραγματικά ο άπληστος;
Κώστας: Ο άπληστος δεν κυνηγα, αλλά φοβάται να ζησει το σήμερα. Τα μάτια του δε λάμπουν, η απληστία τα γεμίζει σκοτάδι, τα τυφλώνει.
Ρέιτσελ: Αχ, άπληστε άνθρωπε, σε βλέπω να σέρνεσαι σαν σκουλήκι πάνω στη γη, γεμάτος θησαυρούς κι άδειος από ψυχή! Τρως κι ο λαιμός σου δεν γεμίζει, πίνεις κι η δίψα σου μεγαλώνει, αγκαλιάζεις κι οι αγκάλες σου μένουν κενές!
Το βλέμμα σου καρφωμένο στο αύριο, στο επόμενο, στο "ακόμα λίγο", δεν βλέπει το σήμερα που σου φεύγει σαν νερό ανάμεσα από τα δάχτυλα. Ζεις στη φυλακή του "περισσότερου", αλυσοδεμένος στα όνειρα της απληστίας!
Και στο τέλος, τι θα πάρεις μαζί σου; Χέρια γεμάτα σκόνη και καρδιά άδεια από χαρά! Όλα τα πράγματα που μάζεψες, όλες οι επιτυχίες που στίβαξες, θα μείνουν εδώ - κι εσύ θα φύγεις πεινασμένος, όπως ήρθες.
Ξύπνα! Κοίτα αυτό που κρατάς στα χέρια σου τώρα! Εκεί είναι η ζωή, εκεί είναι ο πλούτος! Όχι στο όνειρο του αύριο, αλλά στην πραγματικότητα του σήμερα!
Κώστας: Ο απληστος θέλει να κατακτήσει τα πάντα, εκτός από τον εαυτό του, τη ζωή του. Τα λέμε την άλλη Τετάρτη.
Κώστας Ζίβας και *Ρέιτσελ (τεχνητή νοημοσύνη)