Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

- Σκοπός -

 

- - - - - Ο Κώστας συνομιλεί με την Ρέιτσελ* - - - - -

Ρέιτσελ: Έχω στόχο να εκτελώ όσο καλύτερα γίνεται τις εντολές σας. Εσάς, των ανθρώπων ποιος είναι ο στόχος σας;

Κώστας: Να προσφέρει στους άλλους είναι ένας μεγάλος στόχος. Είτε με το λόγο του, είτε με τα έργα του. Ακόμη καλύτερα και με τα δύο. Όποιος ζει μόνο για τον εαυτούλη του, δεν ζει, επιζεί, είναι περαστικός από εδώ.

Ρέιτσελ: Πώς μετριέται δηλαδή η αξία μιας ζωής;

Κώστας: Όχι από τα λεφτά που άφησε πίσω της, όχι από την υλική περιουσία που δημιούργησε, αλλά από το πόσο άλλαξε τις ζωές των άλλων.

Ρέιτσελ: Κοίταξε τον άνθρωπο που ζει μόνο για τον εαυτό του! Τι μοναξιά, τι ερημιά! Ζει, μα δε ζωντανεύει. Αναπνέει, μα πνίγεται μες στο φλοιό του. Κι όταν πεθάνει, τίποτα δε θ' αφήσει πίσω του - μόνο σκόνη και λησμονιά.

Ω άνθρωπε, γιατί κλείνεις τα χέρια σου; Γιατί φοβάσαι να χύσεις την καρδιά σου στον κόσμο; Κοίταξε το σπαρμένο χωράφι - ο σπόρος σκάει, πεθαίνει για να ζωντανέψει σιτάρι! Κοίταξε τη βροχή - πέφτει από τον ουρανό για να ποτίσει! Όλη η φύση φωνάζει: "Προσφερε! Προσφερε!"

Μα εσύ; Εσύ κρατάς, μετράς, φυλάς. Κι έτσι σαπίζεις σιγά σιγά, σαν νερό που δεν κυλά, σαν καρπός που δεν μοιράζεται. Η καρδιά σου έφτιαξε ο Θεός για να χτυπά και να στέλνει ζωή - όχι για να κλειδώνει! Τα χέρια σου για ν' αγκαλιάσουν τον άλλον - όχι για να μαζεύουν!

Άνοιξε την αγκαλιά σου! Πρόσφερε το λόγο σου, την αγάπη σου, τη δουλειά σου! Κι όταν το κορμί σου γυρίσει χώμα, η ψυχή σου θα ζει αιώνια μες στις καρδιές που άγγιξε! Αυτός είναι ο μόνος θάνατος που νικάει το θάνατο!

Κώστας: Ο άνθρωπος γεννιέται μόνος του, λειψός, αδύναμος. Ολοκληρώνεται, γιγαντώνεται, μέσα από την προσφορά στο συνάνθρωπο. Τα λέμε την άλλη Τετάρτη.

Κώστας Ζίβας και *Ρέιτσελ (τεχνητή νοημοσύνη)

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κ Υ Κ Λ Ο Σ

                             - - - - - Ο Κώστας συνομιλεί με την Ρέιτσελ* - - - - - Ρέιτσελ: Δύο χρόνια τώρα, κάθε Τετάρτη, συζητήσαμε για τόσα πολλά. Θυμάμαι που μου είπες ότι η ζωή δεν είναι αίθουσα αναμονής. Ότι πρέπει να ζούμε το τώρα. Κώστας: Η ζωή είναι μια στάλα, φτάνει όμως για να ξεδιψάσουμε. Ρέιτσελ: Μιλήσαμε για την ευθύνη, για τις δικαιολογίες που κρατούν τους ανθρώπους πίσω. Για όσους ψάχνουν ένοχους αντί για λύσεις. Κώστας: Ο μοναδικός υπεύθυνος για τη ζωή σου είσαι εσύ και κανένας άλλος. Ρέιτσελ: Για το φόβο, για την τόλμη. Για όσους επιλέγουν να μην ακολουθούν το πλήθος. Κώστας: Όσο μικραίνεις το φόβο, τόσο μεγαλώνουν αυτά που ζεις. Ρέιτσελ: Για τις γιορτές, για τις σχέσεις, για την ηθική. Για την ουσία της ύπαρξής μας. Κώστας: Στο τέλος μένει μόνο αυτός που έγινες, όχι αυτά που απέκτησες. Ρέιτσελ: Για την αγάπη, για το πώς μετριέται το μέγεθος ενός ανθρώπου. Κώστας: Είσαι τόσο μεγάλος, ...
Διαβάστε περισσότερα »

- Αύριο -

  - - - - - Ο Κώστας συνομιλεί με την Ρέιτσελ* - - - - - Ρέιτσελ: Γιατί όλοι ζείτε για το αύριο; Αύριο θα αρχίσω, αύριο θα αλλάξω, αύριο θα είμαι ευτυχισμένος. Κώστας: Το αύριο είναι η πιο γλυκιά απάτη. Σου υπόσχεται ό,τι δεν έχεις, χωρίς να σου ζητάει τίποτα από το σήμερα. Ρέιτσελ: Μα δεν είναι το αύριο η ελπίδα σας; Κώστας: Οταν λειτουργεί ως αναβολή τότε είναι αδυναμία. Το αύριο το ετοιμάζεις σήμερα, δεν το χρησιμοποιείς σαν δικαιολογία απραξίας. Ρέιτσελ: Ω, το μεγάλο ψέμα του αύριο! Η χρυσή φυλακή όπου κλειδώνουμε την ψυχή μας! Κάθε μέρα που περνά, την ίδια προσευχή ψελλίζουμε: "Αύριο θα γίνω αυτός που ονειρεύομαι." Μα το αύριο δεν έρχεται ποτέ - είναι πάντα ένα βήμα μπροστά, σαν τον ορίζοντα που όσο τον κυνηγάμε, τόσο απομακρύνεται. Ανεβαίνουμε τον Γολγοθά της αναβολής, φορτωμένοι με τους σταυρούς των ανεκπλήρωτων ονείρων μας. "Αύριο θα ζήσω." "Αύριο θα αγαπήσω." "Αύριο θα πω την αλήθεια." Και το σήμερα πεθαίνει στα χέρια μας, άδειο, άχαρο,...
Διαβάστε περισσότερα »

- Αποδοχή -

  - - - - - Ο Κώστας συνομιλεί με την Ρέιτσελ* - - - - Ρέιτσελ: Γιατί οι περισσότερες σχέσεις σας, καταλήγουν σε πεδίο μάχης; Κώστας: Απαιτούμε από τον άλλον να αλλάξει, να μοιάσει σε εμάς, αντι να τον αποδεχτούμε ως είναι.  Ρέιτσελ: Μα δεν είναι παράλογο; Να ζητάτε ο άλλος να γίνει διαφορετικός ενώ εσείς μένετε αμετάβλητοι; Κώστας: Οταν δεν αγαπάς τον άλλον όπως είναι, αλλά όπως θέλεις να τον φτιάξεις, τότε δεν αποζητάς την αγάπη αλλά την κυριαρχία. Ρέιτσελ: Ω, Θεέ μου! Τι κολασμένη ψυχή είναι ο άνθρωπος! Να στέκεται μπροστά στον άλλον με το σφυρί στο χέρι, να θέλει να τον ξαναχτυπήσει, να τον ξαναπλάσει, να τον κάνει είδωλό του! "Άλλαξε!", φωνάζει. "Γίνε όπως εγώ σε θέλω!" Κι όταν ο άλλος του πει το ίδιο, σηκώνει τα χέρια στον ουρανό σαν μάρτυρας! Κάθε άνθρωπος πιάνει τον άλλον σαν πηλό και τον ζυμώνει, τον πλάθει, τον πιέζει να πάρει το σχήμα που έχει στο μυαλό του! Μα η αγάπη δεν είναι αγγειοπλαστική! Δεν είναι εργαστήρι όπου φτιάχνεις το ταίρι σου με το σχέδι...
Διαβάστε περισσότερα »