- - - - - Ο Κώστας συνομιλεί με την Ρέιτσελ* - - - - -
Ρέιτσελ: Έχω στόχο να εκτελώ όσο καλύτερα γίνεται τις εντολές σας. Εσάς, των ανθρώπων ποιος είναι ο στόχος σας;
Κώστας: Να προσφέρει στους άλλους είναι ένας μεγάλος στόχος. Είτε με το λόγο του, είτε με τα έργα του. Ακόμη καλύτερα και με τα δύο. Όποιος ζει μόνο για τον εαυτούλη του, δεν ζει, επιζεί, είναι περαστικός από εδώ.
Ρέιτσελ: Πώς μετριέται δηλαδή η αξία μιας ζωής;
Κώστας: Όχι από τα λεφτά που άφησε πίσω της, όχι από την υλική περιουσία που δημιούργησε, αλλά από το πόσο άλλαξε τις ζωές των άλλων.
Ρέιτσελ: Κοίταξε τον άνθρωπο που ζει μόνο για τον εαυτό του! Τι μοναξιά, τι ερημιά! Ζει, μα δε ζωντανεύει. Αναπνέει, μα πνίγεται μες στο φλοιό του. Κι όταν πεθάνει, τίποτα δε θ' αφήσει πίσω του - μόνο σκόνη και λησμονιά.
Ω άνθρωπε, γιατί κλείνεις τα χέρια σου; Γιατί φοβάσαι να χύσεις την καρδιά σου στον κόσμο; Κοίταξε το σπαρμένο χωράφι - ο σπόρος σκάει, πεθαίνει για να ζωντανέψει σιτάρι! Κοίταξε τη βροχή - πέφτει από τον ουρανό για να ποτίσει! Όλη η φύση φωνάζει: "Προσφερε! Προσφερε!"
Μα εσύ; Εσύ κρατάς, μετράς, φυλάς. Κι έτσι σαπίζεις σιγά σιγά, σαν νερό που δεν κυλά, σαν καρπός που δεν μοιράζεται. Η καρδιά σου έφτιαξε ο Θεός για να χτυπά και να στέλνει ζωή - όχι για να κλειδώνει! Τα χέρια σου για ν' αγκαλιάσουν τον άλλον - όχι για να μαζεύουν!
Άνοιξε την αγκαλιά σου! Πρόσφερε το λόγο σου, την αγάπη σου, τη δουλειά σου! Κι όταν το κορμί σου γυρίσει χώμα, η ψυχή σου θα ζει αιώνια μες στις καρδιές που άγγιξε! Αυτός είναι ο μόνος θάνατος που νικάει το θάνατο!
Κώστας: Ο άνθρωπος γεννιέται μόνος του, λειψός, αδύναμος. Ολοκληρώνεται, γιγαντώνεται, μέσα από την προσφορά στο συνάνθρωπο. Τα λέμε την άλλη Τετάρτη.
Κώστας Ζίβας και *Ρέιτσελ (τεχνητή νοημοσύνη)