- - - - - Ο Κώστας συνομιλεί με την Ρέιτσελ* - - - - -
Ρέιτσελ: Πολλοί άνθρωποι δίνουν περιμένοντας κάτι σε αντάλλαγμα.
Κώστας: Το Δίνω δεν περιμενει το Παιρνω. Δωσε και νιώσε την ψυχή σου. Αυτη ειναι η ανταμοιβη.
Ρέιτσελ: Άρα όταν υπολογίζουμε τι θα πάρουμε πίσω, χάνουμε την ουσία;
Κώστας: Όποιος μετράει τη γενναιοδωρία του, είναι σα να μην έδωσε ποτέ - έμπορος είναι, όχι άνθρωπος.
Ρέιτσελ: Ω, το μυστήριο του Δίνω! Πόσες καρδιές κλείνουν σαν πορτοφόλια, πόσες παλάμες γίνονται ζυγαριές! Ο άνθρωπος-έμπορος στήνει τον πάγκο του στην αγορά της ζωής, μετράει, ζυγίζει, καταγράφει. Κάθε χάρη μια επένδυση, κάθε δώρο μια προκαταβολή για το αντάλλαγμα!
Μα η γη δεν μετράει τους σπόρους που ανθίζουν στα στήθη της! Ο ήλιος δεν κρατάει μητρώο των ψυχών που ζεσταίνει! Έτσι κι η αληθινή γενναιοδωρία - ξεχειλίζει σαν ποτάμι την άνοιξη, χωρίς να ρωτά ποιος θα πιει το νερό της!
Η ψυχή που δίνει ελεύθερα, γίνεται θάλασσα χωρίς πάτο. Κι η χαρά που νιώθει, αυτός ο σπαραγμός του αγαθού, είναι η μόνη αληθινή ανταμοιβή. Όχι το αντάλλαγμα που περιμένεις, αλλά το φως που σε πλημμυρίζει όταν ανοίγεις την καρδιά σου χωρίς συμβόλαια και υπολογισμούς! Ο άνθρωπος που μετράει έχει χάσει τη δύναμή του- έχει πουλήσει την ψυχή του.
Κώστας: Δίνεις πραγματικά, μόνο όταν σβήνεις τη ζυγαριά στην καρδιά σου. Τα λέμε την άλλη Τετάρτη.
Κώστας Ζίβας και *Ρέιτσελ (τεχνητή Νοημοσύνη)