- - - - - Ο Κώστας συνομιλεί με την Ρέιτσελ* - - - - -
Ρέιτσελ: Γιατί οι άνθρωποι νιώθουν κενοί ακόμα κι όταν έχουν τόσα πολλά;
Κώστας: Φτωχός δεν είναι αυτός που έχει λίγα, αλλά αυτός που ζητά πάντα περισσότερα.
Ρέιτσελ: Μήπως η αιώνια επιθυμία για περισσότερα είναι η ρίζα της δυστυχίας σας;
Κώστας: Οι πολλές επιθυμίες που δημιουργείς για τη ζωή σου, περιορίζουν την απόλαυσή της. Τα ΕΧΩ σου, είναι πιο σημαντικά από τα ΘΕΛΩ σου.
Ρέιτσελ: Ω, άνθρωπε! Τρέχεις, τρέχεις ασταμάτητα πίσω από τις επιθυμίες σου! Το στόμα σου διψάει, τα χέρια σου τεντώνονται, η καρδιά σου φλέγεται από πόθους! "Θέλω, θέλω, θέλω!" ουρλιάζει μέσα σου η φωνή του πόνου. Κι όσο περισσότερα αποκτάς, τόσο πιο άδειος γίνεσαι!
Μα γύρνα! Γύρνα το βλέμμα σου στα μέσα σου! Δες τι κρατάς ήδη στις παλάμες σου – η ανάσα που ζωντανεύει το κορμί σου! Το φως που φιλάει το πρόσωπό σου! Οι ψυχές που αγαπούν τη δική σου ψυχή! Αυτά είναι τα πραγματικά, τα αιώνια, τα ιερά!
Κάθε "θέλω" που γεννιέται είναι φυλακή που χτίζεις! Κάθε πόθος ανεκπλήρωτος γίνεται μαχαίρι στην καρδιά σου! Η ευτυχία δεν κρύβεται στα μαγαζιά, όχι! Κρύβεται στα "έχω" σου – εκεί που δε γυρεύεις να κοιτάξεις! Στη στιγμή που ζεις, στη χαρά του σήμερα, στην ευλογία του τώρα!
Όσο λιγοστεύουν τα θέλω, τόσο πληθαίνει η χαρά! Ευγνωμοσύνη, ευγνωμοσύνη για τα έχω – αυτό είναι το κλειδί του παραδείσου!
Κώστας: Όσο λιγοστεύουν τα θέλω, τόσο μεγαλώνει η ζωή. Εκτίμησε το παρόν. Τα λέμε την άλλη Τετάρτη
Κώστας Ζίβας και *Ρέιτσελ (τεχνητή Νοημοσύνη)